Villandry

Villandry słynie ze wspaniałych ogrodów, jednakże sam zamek jest także wart uwagi. Położony na lewym brzegu rzeki Cher, w pobliżu jej ujścia do Loary. W XII w. znajdowała się tam twierdza. Właśnie tam w lipcu 1189 r. odbyło się ważne spotkanie dwóch władców: króla Francji Filipa Augusta i króla Anglii Henryka II Plantageneta. W pierwszej połowie XVI w. właścicielem zamku stał się Jean le Breton, sekretarz stanu króla Franciszka I. Właśnie on kazał wznieść renesansową budowlę (ok. 1536 r.), burząc całą twierdzę z wyjątkiem XVI-wiecznego donżonu, odpowiednio wkomponowanego do nowej rezydencji. Niestety, następni właściciele nie chcieli zachować jedności stylu, np. markiz de Castellane, który nakazał dodać balkony, zamurować arkady i przede wszystkim przekształcić park w modny w XVIII w. angielski park krajobrazowy. Na początku XX w. Villandry zakupił hiszpański doktor, Joaquin de Carvallo, miłośnik sztuki. Odrestaurował on zamek, przywracając mu pierwotną formę, wszystkie prace przebiegały ze szczególnym pietyzmem i dbałością o szczegół, łącznie z tym, że otaczające zamek fosy ponownie napełniono wodą. Przede wszystkim jednak przywrócono oryginalny wygląd ogrodom, na podstawie opisów i planów Androueta du Cerceau, XVI-wiecznego architekta i teoretyka sztuki. Zamek po dziś dzień znajduje się w rękach rodziny de Carvallo. Doktor Carvallo założył także Siedzibę Historyczną (Demeure Historique), stowarzyszenie właścicieli budowli zabytkowych, dzięki któremu wiele z nich zostało udostępnione do zwiedzania dla turystów. 

Od zewnątrz budynek posiada dwie identyczne elewacje - wschodnią i zachodnią. Piętra podzielono od zewnątrz podwójnym gzymsem, poniżej dachu biegnie jeszcze jedno gzymsowanie. Duże okna podzielone są kamiennymi krzyżami i obramowane pilastrami. Pilastry krzyżujac się z powierzchnią gzymsu tworzą panneaux, a na dachach wzrok przyciągają wspaniałe lukarny. Skrzydła zakończone są prostokątnymi pawilonami, co stanowi oryginalny element w porównaniu z innymi renesansowymi zamkami Doliny Loary. W południowym narożniku skrzydła zachodniego mieści się wspomniany wcześniej donżon, pozostałość po wcześniejszej twierdzy. Z jego szczytu podziwiać można panoramę ogrodów, widać stamtąd także rzeki Loarę i Cher. Od strony dziedzińca na dwóch skrzydłach bocznych zobaczymy wspaniałe, renesansowe arkady. Frontony lukarn od tej strony są bardziej zdobione, ze ślimacznicami i rzeźbionymi zwieńczeniami, dodatkowo flankowane sterczynami. W centalnej części południowej elewacji znajdziemy drzwi wejściowe.

Wnętrze zdobią przede wszystkim meble z XV i XVI w. Parter zajmuje duży salon i jadalnia z boazerią z epoki Ludwika XV. Główne schody z poręczami wykonanymi z kutego żelaza prowadzą do galerii obrazów, kolekcji zebranej przez doktora Carvallo, w której skład wchodzą dzieła Velasqueza, Ribiery, Goi, Tycjana, Tintoretta. Niezwykle ciekawy jest także plafon hiszpańsko-mauretański z XIII w., pochodzący z Toledo. W tej samej sali umieszczono obrazy przedstawiające wizerunki św. Pawła, św. Jana, infantki (szkoła Velasqueza).

Słynne ogrody podzielone są tarasowo na trzy poziomy. Najwyższy, ogród wodny, zasila fosy i niżej położone ogrody. Na wysokości pierwszego piętra zamku mieści się tzw. ogród ozdobny, podzielony bukszpanem na kwatery. W nich przedstawione są alegorie miłości, symbole muzyki i wyobraża krzyże: Maltański, Langwedocki i Kraju Basków. Ogród miłości złożony jest z czterech części, każda z nich symbolizuje jej odrębne znaczenie: serca, płomienie, maski balowe - miłość tkliwa, 12 serc wypełnionych kwiatami - miłość namiętna; rogi, wachlarze, bileciki miłosne symbolizujące miłość płochą, niewierną, w czwartej kwaterze obosieczne miecze, sztylety między czerwonymi różami ukazują miłość tragiczną. W tym ogrodzie mieści się również basen z wodotryskiem i labirynt. Najniższy taras zajmowany jest przez ogród warzywny, podzielony na 9 kwater, warzywa i zioła tworzą misterne, geometryczne wzory. Co ciekawe, zasadzone są tam tylko i wyłącznie warzywa i rośliny przyprawowe znane w XVI w. Skrzyżowania alejek zdobią altanki z różami, a także fontanyn służące dawniej do nawadniania. Z ogrodu można zauważyć dzwonnicę kościoła z miasteczka Villandry - jest to budowla romańska datowana na jedenaste stulecie z witrażem przedstawiającym Sąd Ostateczny (z XVI w.) i obraz "Zdjęcie z krzyża".